Hartelijk welkom!



Deze blog informeert u over de dingen die achter de schermen van ons kasteel gebeuren en bespreekt items uit onze uitgebreide collectie. Voor informatie over openingstijden en evenementen, tentoonstellingen, huwelijken en kinderpartijtjes verwijs ik u naar onze site:

www.sypesteyn.nl

Restaurant op Sypesteyn
De catering van het kasteel is in handen van het echtpaar Annette en Hans Hoogerwerf. Dit gastvrije duo zorgt voor een prettige plek waar gasten graag een hapje of drankje zullen nuttigen. Het terras is geopend tijdens de openingstijden van het museum. Hans en Annette verzorgen tevens de intakes voor bruiloften, feesten en bedrijfsactiviteiten. Ze staan u graag te woord om al uw wensen in vervulling te laten gaan.


Ik wil u uitnodigen uw reactie te plaatsen onder de artikelen.

Bedankt en veel leesplezier.

zaterdag 3 juni 2017

Een echt prinsessenkasteel!!

DE WENS VAN FEMKE, 4 JAAR: Een prachtige prinsessendag vol verrassingen.




Op 17 mei wordt er aangebeld. Femke doet de deur open en daar staat hofdame tante Janneke met een mooi rood kussentje waarop een prachtig roze schoentje staat. "Woont hier een meisje dat dit schoentje past?" vraagt de hofdame. Nou, dat wil Femke wel even proberen en ja hoor de schoen past. De hofdame heeft een prachtige schatkist bij zich met allemaal prinsessenspulletjes. Jurken, schoenen en een kroontje. Vol enthousiasme kleden de meisjes zich aan. Ook Evi vindt het prachtig. Nu zijn er twee mooie prinsessen maar papa en mamma van de prinses zijn eigenlijk de koning en koningin dus ook zij moeten omgetoverd worden. Uiteindelijk hebben we een prachtig koninklijk gezin. We gaan naar buiten naar de roze limo en daar staan beide opa's en oma's om ons uit te zwaaien.


Bij Kasteel Sypesteyn worden we opgewacht door de hodames Jessica en Janneke. Vol bewondering kijkt Femke naar het kasteel. We gaan naar binnen en drinken prinsessenwijn, met je pink in de lucht, en smullen van een prinsessentaart met roze slagroom. Hofdame Jessica schminkt Femke. Dan een rondleiding door het kasteel. Hofdame Jessica en Kasteelvrouwe Lenneke vertellen ons veel over het kasteel. Prinses Femke is vol aandacht en kijkt haar ogen uit. In de kasteeltuin dansen we rond de fontein en gaan naar het doolhof. Femke en Evi vinden er een prachtig schatkistje vol edelstenen en gouden munten. Ze mogen een paar mooie stenen en munten uitzoeken.
Tijd om afscheid te nemen. Femke krijgt als aanwijzing een prachtig stokpaard met roze hoofd. Hij kan zelfs hinniken. We vertrekken, uitgezwaaid doot Jessica en Lenneke.


Onderweg staat een prachtige witte koets met 2 mooie paarden ervoor. Een echte prinsessenkoets met roze bloemen en kussentjes. Het koninklijk gezin stapt in op weg naar kinderboerderij De Geertjeshoeve. Op de boerderij hebben Annemarie en hofdame Janneke de prinsessentent al opgezet en de tafel mooi versierd. Bij aankomst geeft hofdame Janneke Femke de sleutel van haar kasteel. Er staat een prachtige roze tentkasteeltje speciaal voor Femke en Evi, met daarnaast een roze schatkist met veel prinsessenspulletjes. We krijgen een heerlijke lunch. De beide prinsessen gaan lekker spelen en de geitjes een flesje geven. Wat een verrassing: opeens zijn de opa's en oma's ook van de partij. We maken met elkaar een mooi kunstwerk voor de kamer van Femke. Opa's en oma's, pappa, mamma, tante Janneke en natuurlijk Femke en Evi maken mooie schilderijtjes met veel roze. Dit gaat prachtig worden!


De volgende aanwijzing is een mooi bordje met beker. Het hele gezelschap stapt in de limo en we gaan naar Pannenkoekenhuis Noord Brabant waar een gezellige tafel voor ons gedekt staat. Voor iedereen is er een leuke herinnering aan deze bijzondere dag. Na heerlijke pannenkoeken en ijs te hebben gegegeten wordt het tijd om af te rekenen. Femke gaat samen met Annemarie betalen, maar dan komt Femke met een stralend snoetje terug en roept: "We hoeven helemaal niet te betalen". We nemen afscheid en chauffeur Ruud brengt het gezelschap thuis waar de opa's en oma's het huis gezellig hebben versierd. Dolblij maar doomoe valt Femke die avond in slaap. Wat een mooie prinsessendag.

Deze dag is mogelijk gemaakt door Make-A-Wish Nederland. Make-A-Wish Nederland vervult de liefste wens van kinderen van 3 tot 18 jaar met een levensbedreigende ziekte. De wensvervulling geeft de kinderen en het gezin een onvergetelijke ervaring vol hoop en kracht en maakt ze sterker voor hun toekomt.




woensdag 24 mei 2017

Nieuw tapijt voor ons 17e eeuws trappenhuis

Tekst en foto's: Graham Pascoe

Waarom was vervanging nodig? Het tapijt is deel van de oorspronkelijke inventaris van het Kasteel en dus van historische waarde. Echter, het is ook een gebruiksvoorwerp - inmiddels hebben er vele duizenden bezoekers overheen gelopen. Het tapijt is daarom erg versleten en begon onveilig te worden. Het oorspronkelijk tapijt is van Nederlands makelij (Deventer tapijt), maar helaas is de fabriek niet meer in bedrijf. Gelukkig kon een gespecialiseerd bedrijf uit Portugal het oorspronkelijk patroon reconstrueren en namaken. Het vernieuwde tapijt is onlangs geplaatst en de eerste bezoekers hebben er al overheen mogen lopen.

Een nieuw stukje tapijt over het erg versleten oorspronkelijke tapijt laat duidelijk de noodzaak van vervanging zien. Ook is het gereconstrueerde kleurenpatroon goed te zien.

Na verwijdering van het oude tapijt en het schoonmaken van de trappen wordt gelijmd.


Hierop worden onderleggers op iedere trap geplaatst.

De onderleggers worden ook verlijmd en het tapijt wordt er zorgvuldig overheen uitgerold

Daarna wordt het vastgezet en worden de roeden geplaatst.


Het prachtige nieuwe tapijt (met hetzelfde gereconstrueerde patroon als het origineel) ligt in de zon te glooien.

De vernieuwde trappen van boven gekeken

en vanaf beneden, met de oorspronkelijke roeden weer geplaatst.



woensdag 8 maart 2017

Gezichten van de Gouden eeuw. Portretten van Jan van Ravesteyn

Tekst en foto's: Graham Pascoe

Op 28 februari 2017 bezocht een groep vrijwilligers, samen met directeur Huib Tijssens en conservator Rik van Wegen de tentoonstelling "Gezichten van de Gouden Eeuw. Portretten van Jan Van Ravensteyn" in het Haags Historisch Museum. Jan Van Ravensteyn was in de 17e eeuw een vermaard portrettist, navolger van Michiel Van Mierevelt en gaf zelf les aan bekende schilders zoals Adriaen Hanneman en anderen. Na zijn inschrijving in het Haagse Sint-Lucasgilde in 1598 bleef hij in Den Haag waar hij een succesvolle loopbaan volbracht.

Onderdeel van de tentoonstelling in het Haags Historisch Museum waren twee portretten van zijn hand uitgeleend door Kasteel-Museum Sypesteyn: Jacob van der Does en Beatrix van Sypesteyn, geschilderd in 1615, vroeg in zijn carrière. Die uitleen was de aanleiding voor het bezoek door de groep vrijwilligers. Hieronder volgt een fotoreportage van dat bezoek.

Introductie (met beloofd bruggetje naar Van Ravensteyn)

Zicht op Den Haag (met ooievaar) door Jan Van Ravensteyn

Een bekend portret van Johan de Witt, met relikwieën in de niche erachter

Schutterszaal met o.a. een zelfportret van Van Ravensteyn

Hier is Jan Van Ravensteyn, 1616

De officieren van het Oranjevendel verlaten het stadhuis aan de Groenmarkt

Kijkend naar een magistraatsportret, geschilderd kort voor de zuiveringen ingesteld door Prins Maurits

Naast schilderijen waren enige andere attributen te zien, o.a. een glas met schuttersembleem

De magistraat van Den Haag ontvangst de officieren van de schutterij op de Sint Sebastiaansdoelen, 1618

Eindelijk waren "onze" (van Kasteel-Museum Sypesteyn) te zien

De gids geeft zijn visie op de portretten

"Onze" portretten: Jacob van der Does en Beatrix van Sypesteyn, 1615

Meer Van Ravensteyns staan opgesteld

Een kopie door Van Ravensteyn van een Van Mierevelt (portret van Prins Frederik Hendrik)
Portret van Van Ravensteyn door Anton van Dijk

Voor de liefhebbers - z'n genealogie

Ook buiten was kunst te zien

"Bonus" Hugo de Groot op zestienjarige leeftijd door Jan Van Ravensteyn, 1599. Het vroegst bekende portret door Van Ravensteyn










Na afloop ging een deel van de groep het Mauritshuis bezoeken. Daar wachtte een interessant echtpaar.....


De oom en tante van Maria van der Horn, echtgenote van C.A. (I) van Sypesteyn. Dit zijn Jacob Olycan en Aletta Haneman geschilderd door Frans Hals in 1625. De Olycan familie (waartoe Maria van der Horn ook behoorde) waren grote opdrachtgevers van Frans Hals (meer dan 17 portretten). Een aantal van de familieportretten waren bezit van Maria. Echter na de moord op haar echtgenoot in 1673 heeft ze de meeste verkocht. Hierna raakte de portretten verspreid: nu hangen haar ouders in het Museum van Soa Paulo, één portret van haar opa hangt in het Ringling Museum in de V.S., een ander portret van hem (ook door Frans Hals) staat in het Frans Hals Museum. Het Rijksmuseum heeft één van de portretten van haar oma, het andere is in particulier bezit. En haar oom en tante zijn in het Mauritshuis terecht gekomen. Helaas zijn ze geen van allen in Sypesteyn beland. Dus geen Frans Hals, maar wel er zijn in Kasteel-Museum Sypesteyn heel veel andere familieportretten te bewonderen die de Jonkheer van Sypesteyn zelf bij elkaar heeft gebracht voor zijn verzameling, waaronder de portretten van Van Ravensteyn.

Overigens, voor de genealogisten onder ons, Maria van Duren, een achterkleinkind van Jacob en Aletta, trouwde met Andries van Sypesteyn ("de moordenaar"), de zoon van Maria van der Horn. Hij was de vader van C.A. (IV) van Sypesteyn, die na de vlucht van zijn vader samen met zijn zuster door zijn grootouders aan moeders zijde werd verzorgd en later een succesvolle loopbaan had. Zijn zus Maria Machteld stierf op 22-jarige leeftijd.







donderdag 29 december 2016

Een sfeervolle start van de kerstdagen

Foto's: Ben van Beek
Tekst : Carma Schilpp


Zaterdagavond 17 december 2016 werd voor de derde maal door de gezamenlijke kerken van Loosdrecht de Kerstlichtjestocht georganiseerd. De prachtige tuin van Kasteel Sypesteyn was het decor van deze bijzonder tocht. Meer dan 200 vrijwilligers hebben er maanden aan gewerkt om deze Lichtjestocht tot een succes te maken voor groot en klein. De opkomst was geweldig en de deelnemers, rond de 1.500 maar liefst, werden zeker niet teleurgesteld. De tuin was prachtig aangekleed en verlicht en zo kon men het kerstverhaal beleven in een omgeving die je meenam naar meer dan 2000 jaar terug.


Het begin van de tocht was de Sijpekerk en vandaar werden de groepen langs de dijk naar de blauwe poort begeleid. Daar stonden poortwachters al klaar en namen de vertellers de bezoekers mee langs de verlichte wandelroute. Op zoek naar het kind van Bethlehem zag men soldaten, wijzen, koningen en herders en verschillende dieren, afgewisseld met fraai engelengezang.


De organisatie kan terugkijken op een zeer geslaagde avond! Grote dank aan alle vrijwilligers en sponsoren van dit unieke evenement. Het zal op iedereen een onvergetelijke indruk hebben gemaakt!



vrijdag 11 november 2016

St. Hubertusblazen en jachthonden op Sypesteyn

Foto's: Kasper Kooij
Tekst : Antoinette Stals


Wat een heerlijke middag! Op zondagmiddag 6 november vond het traditionele St.Hubertusblazen plaats op Kasteel-Museum Sypesteyn. 8 Mannen en 1 vrouw lieten de klanken van de Plesshoorn (kleine jachthoorn) en Parforce-hoorn (grote jachthoorn) op geweldige wijze tot leven komen.



Harry Sevenstern gaf uitleg bij de traditionele signalen. Korte en langere stukken, marsen met o.a. de St. Hubertusmars (ik heb ook een walsje voorbij horen komen), waarvoor ze van oudsher dienden, bijvoorbeeld ter ere van het geschoten wild (ieder soort wild een ander stuk), voor het inluiden van het jachtseizoen, verzamelen, stoppen met schieten, het afbreken van de jacht. Maar ook ter begroeting of om smakelijk eten te wensen.
De sfeer was voortreffelijk en zelfs het weer zat mee. 's Ochtends kwam de regen nog met bakken uit de lucht vallen, maar toen het jachthoornblazen begon kwam de zon tevoorschijn. De 250 bezoekers konden heerlijk genieten van de muziek, het warme terras, de vuurkorven, glühwein, warme chocomel en het heerlijke eten van onze cateraar Spoon op Sypesteyn. Velen hadden hun viervoeters meegenomen en alle honden hebben zich keurig gedragen!



St.Hubertus is de patroonheilige van de jacht. Daarom sloot de jachthondendemonstratie ook vlekkeloos aan bij het jachthoornblazen. Harry Sevenstern liet tijdens zijn eerste set de hondenmars blazen en toen mochten de honden aan het werk. Het publiek liep mee naar de achterkant van de siertuin, zodat ze alles van het hondenwerk konden zien.



Het viel voor de honden niet mee om ineens zo dicht bij publiek te moeten werken. Normaal gesproken moeten ze in het open veld of in het bos apporteren. Maar ze hebben het uitstekend gedaan en lieten zich niet laten afleiden door wat dan ook. Ze stonden prima onder appel en waren goed steady.
De demonstratiehonden waren allemaal retrievers (en 1 Franse Barbet, die ook gebruikt worden om eenden uit de rietkraag te jagen). Retrievers worden getraind om het wild op te halen na het schot, voor de nazoek.
Dat kan op verschillende manieren: door te slepen, te markeren, te dirigeren of de hond zelfstandig te laten zoeken.

Al deze aspecten zijn in de demonstratie getoond. Weliswaar op kleine schaal en met dummies, maar het publiek kreeg wel een indruk van wat jachthonden moeten kunnen.

Trudy zet Beaudy in op een sleep. De hond moet de neus gebruiken als het wild niet kickdood is en in hoog gras of dekking probeert weg te komen. De sleep van Beaudy begon aan de overkant van het water en ging het bos in.

Beaudy voor publiek langs.

Anjel gaat Lily inzetten op een markeerapport. De hond heeft het wild zien vallen en de voorjager zet de hond in richting het wild. Het was voor Lily best moeilijk, want ze moest over de brug gedirigeerd worden om bij de markeer te komen, maar ze deed het heel goed!

Lily op de terugweg met de dummie.

Trudy met Beaudy en Antoinette met Tara staan klaar. De voorjager weet waar het wild is gevallen en stuurt de hond op een lijn in die richting (dirigeren). De hond loopt de lijn net zo lang tot hij aanwijzingen krijgt iets anders te doen (zitten, naar links, rechts, vooruit, zoeken).

Tara op de terugweg met dummie en Beaudy opgestopt met de zitfluit om naar links gestuurd te worden.

Jip van Mirjam op de terugweg van een verloren zoek. De hond moet hierbij zelfstandig zoeken, in dit geval in het bos, naar de dummie of het wild.

Jip brengt de dummie bij Mirjam.

De niet werkende honden staan netjes met de voorjagers te wachten op hun beurt in de "wachtkamer".

Charlie van Mieke op de terugweg van een dirigeerproef.

walk-up: voorjagers staan in linie naast elkaar en lopen langzaam door het veld of bos met de honden los volgend naast zich. Drijvers maken lawaai, waardoor het wild los komt en geschoten kan worden. Bij een schot gaan de honden zitten en wordt 1 hond ingezet om het wild op te halen.

Linde van Marian haalt de dummie op.

Einde van de presentatie. De voorjagers, honden en helpers (Klaartje, Carla en Peter) lopen terug richting publiek.

Toen de jachthonden nog met het laatste stukje van de walk-up bezig waren begonnen de jachthoornblazers hun performance weer bij de houtopslag van Richard. Dat liep zo mooi in elkaar over en was echt een kippenvelmoment!
Het publiek kreeg in de tussentijd een opwarmertje aangeboden door de jachthondengroep.

Het winkeltje van Pet-Towel was aanwezig met outdoorkleding en mooie jachtspullen. Er was voor ieder wat wils.

Intussen waren de jachthoornblazers boven op het dak van het kasteel gaan musiceren. Wat een prachtige vertoning in deze toch al zo schitterende ambiance. Harry Sevenstern onderbrak even het optreden om zijn blazers aan ons voor te stellen en ging toen weer vrolijk verder, ondertussen luid roepend: "Mooi, hè!". En mooi was het!


Onze directeur Huib Tijsens had nog een verrassing voor Harry in petto. Hij kreeg namens de Stichting Vrienden van Sypesteyn een toegangspas voor het leven vanwege 10 keer belangeloos met zijn blazersensemble naar Sypesteyn gekomen te zijn.
Gefeliciteerd Harry en uiteraard hopen we dat we jullie volgende jaar voor de 11de keer mogen begroeten!
En na afloop konden de bezoekers nog heerlijk nagenieten op het verwarmde terras van de heerlijke drankjes en hapjes van Spoon op Sypesteyn.


Het jachthondenteam heeft nog gezellig van een uitstekende maaltijd genoten! Heerlijke middag en zeker voor herhaling vatbaar!